Çoğu zaman babama acıdığımı hissederdim, ona sevdiğimi söylemediğim için. Aslında kendime acıyordum. Benim söylemeye ihtiyacım, onun duymaya ihtiyacından daha fazlaydı.
Trevanian
Paylaş
Gecenin zifir karanlığındayım… Oturuyorum. Bir elimde çay bardağı , Diğer elimde kalem Seni anlatmaya çalışıyorum . Fakat… Ömrüm yetmez diye korkuyorum..
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Gecenin Yalnızlığında şiirine yorum yap
Okuduğunuz şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?
Gecenin Yalnızlığında şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.
Oturuyorum.
Bir elimde çay bardağı ,
Diğer elimde kalem
Seni anlatmaya çalışıyorum .
Fakat…
Ömrüm yetmez diye korkuyorum..
----------------------------------------
korkma yazmaya başladığında ömrün yeter anlatmaya,anlamazsa işte ozaman ömrün yetmez :)