Bu gün bayram dediler anne.
Keder doldu yalnız yüreğime.
Hasretle, özleminle, sevginle.
Yine sensizim, üşüdüm anne.

Sensiz olan, üçüncü bayram.
Bu acıyla her bayram haram.
Asır geçsede geçmez yaram.
Açılmış göz göz, kanıyor inan!

Bu sabah yine, sustum anne.
Halen inanmıyorum, gidişine.
Alışmak imkansız, sensizliğe.
Eylül ayında, üşüyorum anne.

Senden doğruyu aldım anam.
Önce vatan sevgisini anlatan.
Sonra yüreğime işlendi atam.
Şimdi yoksun, nasıl yanmam.

Bu gün bayrammış, kime ne?
Sen gideli, yangınız be anne!
Göz koymuş, hainler ülkeme.
Vatan mahzun üşüdüm anne.

Kara oğlum lafını, unutamam.
Karan, aydınlık yüreklin anam.
Sevdam, önce vatan ve atam.
Senin yolundan şaşmam inan!

Üşüyorum sensizim, bak yine.
Özlemleyim demokrat yüreğe.
Hasretim, Atatürk’çü kimliğine.
Sar yüreğine, üşüyorum anne.

Her derdim de, yaraları saran.
Dönmezsin ağlasam, sızlasam.
Bu yüreği, nasıl unutsun karan?
Mekanın cennet ola, can anam.

MEHMET FİKRET ÜNALAN