Şu karlı dağlardan, esen yellere,
Sinemi açarak durasım gelir…
Bir gül bahçesinde, kokan güllere,
Ey gül bülbül nerde, diyesim gelir…

Çöl sevilir mi, orman dururken.
Hele şırıl şırıl, sular akarken,
Gönül yeşilliğe, hasret yanarken,
Yeşil ağaç keseni, dövesim gelir…

Bırak orman kalsın yurttaki dağlar,
Canlıdır ağaçlar kesince ağlar,
Siz ne ederseniz edin, ağalar beyler,
Fidan dikenleri, sevesim gelir…

Ülkemin dağlarına, kar yağınca.
Kardelen ler yağan, karı delince.
Bu çiçeği karda, açmış görünce,
Bir tuvale resmini, yapasım gelir..

Bir orman içinden, akan derenin,
İçilir bu su hemde, çok serin,
Cana can katan, bu güzelliklerin,
Sevda gibi kıymetini bilesim gelir…

Meyveler ağaçta, yerde yetişir.
Olgunluğa erince bir bir derilir.
Dalından koparıp, yemesi de sevilir.
Ağaç dikenlere dua edesim gelir…

Şairim sever yaşarım, tüm güzelliği,
Gül ağacı olan çiçekli, bir bahçeyi,
Hele ki bahar günü gezip tozmayı,
Seveni güğsüme sarasım gelir…

Mehmet DEMİREL