Biz hancı sen yolcusun, anla artık manayı,
Gözlerinde kör olmuş, görmez oldun yalanı,
Bir zamanlar gücümle koltuk kıran ağalar,
Masa bulamaz oldu, aç bu lafa kulağı.

Kilonu görmek için, kantara çıkaranlar,
Senden binleri gördü, gözü dönmüş ahmaklar,
Selam vermez olduğun, yanındaki o canlar,
Kefenden kaçar oldu, aç bu lafa kulağı.

Değişen bir sen oldun, yaverler aynı yaver,
Savaş kendi içinmiş, diyor gönül verenler,
Bize hain gözüyle bakıyormuşsun meğer,
Ahirde hesaplar zor, aç bu lafa kulağı.

Unutma unutulur, akidini unutan,
Günü gelir kör kör olur, görüyorken kör bakan,
Kızıp mereği yakan, sonra seyrine çıkan,
Sıçanlarda yanacak, aç bu lafa kulağı.

Tunç bilekten yumruklar,gürbüz gürbüz çocuklar,
Muzaffer edasıyla çevreni kuşatmışlar,
Bize hayır getirmez, bu kibirli tavırlar,
Şöyle bir çevrene bak, aç bu lafa kulağı.

Dünü belli onların, babam beyin yamağı,
Babasınıda bilirim, dedem beyin uşağı,
Kıralları yok onların, kim gelirse kıralı,
Aklını başına al, aç bu lafa kulağı.

Esir olmuşsun sanki, savaş satan erlere,
Ne bu şiddet bu celal, emrindeki askere,
Babanın uğuruna, silah çektiği bile,
Sana kalleşlik etti , aç bu lafa kulağı.