Her acıda, her isyanda, her yok oluşta, yanar yüreğim.
Hangi darda son bulmadım ki, hangi çölde can vermedim.
Derim mi yüzülmedi nesimiler gibi kement mi takılmadı pir sultan gibi taşa tutulurken
Nerde yanmadım ki 37 canlar gibi gayri meşru cinayetlerde vuruldum birden daha çok
Her kerbelada serim uçuruldu acısını yaşarken kara günümde-
Her yazdığım şiirde bin damla kan düştü üzerime bin dert yazıldı sayısız feryatlarla,
Mürekkebi bitmeyen kalemimde-
Bende insanım bende benimde bir canım var yazıp çizsem de yanıp tütsem de,
Her yanmada bir volkan oluyorum ama yananı ben kimse etkilenmesin diye surla çevirdim yanımı kimseyi incitmeye hakkım olmayarak.
Her kul kendini yaşarken-
Bende insanım bende daha ne kadar dayana bileceğim onca insanın derdine.
Bilmem alışkanlık mı vazifemi yazıp çizmek.
Ne dert yıldırır nede engeller
TAM YOL DEVAM YAZIP ÇİZMEYE şimdilik müsaade bana-
Yeni dertler yeni serüven peşindeyim yaralara mehlem olmaya siz bana bakmayın arada eserim savrulurum düşsem de düz dururum



22.08.2010.kul fazlı