7
Yorum
1
Beğeni
5,0
Puan
2366
Okunma

İçimde ki her şey öksüz ve yetimdi
Kim böyle bırakmış,kimler sahip çıkmamıştı
Kapalı havzaydı yüreğim
Gidegensiz
Gelensiz
Issız bir okyanustu ruhum
Gizli bazen sessiz
Coşkun bazen depremli
Bir volkandı gönlüm
Ne zaman patlayacağı belli olmayan
Küçük kıvılcımların apansız patlamalarıyla
Öyle yaralı çoğu zaman
Kraterler misali
Sonra tepesinde göz yaşıyla gölü
çevresi bereketli,verimli
Ama kendi içinde alevli
Kimsenin bilmediği yangınlarda içli
Göl oldu duruldu,sel oldu coştu
Volkan oldu yandı,buhar oldu uçtu
Ama hep
Umutla umdu,acıyla duruldu
15 AĞUSTOS 2010
K.PARLAYAN
5.0
100% (3)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.