0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
779
Okunma
kaldıysa kalmıstır bir kağıt gibi
bir omuz denebilir,gecti üstünden
belki rastlantıdır hatırlamaları
yitirmistir görünüşünü bu yüzden
omuzları acık hatırlamıstır beni
rüyamdada görmüstüm dün gece
yine aynı sesaynı hiç kimsesizlikle
rüzgarın dinlediğini dinliyoruz hep birlikte
mutluluğun bana verdiği ’o’
o;yani kurtulmuş cocuk gözleri
kaldıysa bir kağıt kalmıstır belki
uyandığım gibi gözlerime
bak iste görüyormusun sevdiğimi
bana özgü bir çoğullukla seni
şimdi de duymalısın kuytu kuytu
rüzgarın dinlediği sesi uyanıp uykundan
peki rüzgar,rüya o yabancı cocuk?
kimdi ki o omuzları biraz acık?
kağıt üstünde bir yolcu
mutluymus gibi el sallayan
cam kenarından rüzgara..
