60
Yorum
3
Beğeni
0,0
Puan
4283
Okunma
Geceyi gündüze katıp
Şiirler yazdım
Çoğu kez kendime bakıp ama
Belki sanaydı..
Her birine sevgiyi işlerken
Acı serpmeyide becerip,
Bazen kahır ile harmanladım
Veryansınlarla doldu beyaz kağıt...
Sorgularken hayatı-mı?
Çoğu kez sana bakıp
Yargıladım kendimi hiçe sayıp
Savcı iken gönlüm
Avukatım dilim oldu
Hakim olurken kendime
Kaç kez kalem kırıp,
Astım ruhumu uzak denizlerde
Darağaçsız...
Çürük iplerle
Kefensiz gömdüm önce ellerimi
Ardından ruhsuz bedenimi
Donuk gözbebeklerimde büyüdü o an
Sevdanın tohumsuz filizi
Ne yeşili yeşildi oysa
Ne de kökü toprakta gömülü...
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.