Zamanlarının büyük bir kısmını para kazanmak ve saklamakla geçiren insanlar sonunda, en çok istediklerinin satın alınamayacak şeyler olduğunu anlarlar.
Paylaş
Ayrılık sabahında mendil salmışsın bana, Gözyaşımı sakladım döktüğün nakışına. El sefânı sürerken cefâlar benden yana, Ömürden ömür verdim bir anlık bakışına.
Garip bırakıp gittim diyerek sormuyor ki, Can bedende perişân bakıp da görmüyor ki. Bu sevdânın işine akıl sır ermiyor ki, Gönlümdeki sarayı giderken yıkışına.
Hicrân okuyla her dem şu sinemi delerken, Yâr diye bellediğim bin cefâlar ederken. Yoluna harcadığım gözyaşım bitti derken, Bakıp da kaldım inan çağlayıp akışına.
Ayın ilk günü gibi hilâllenmiş kaşını, Yıllar önce bastığım bağrımdaki taşını. Nedâmet denizine döküp de gözyaşını, Söndürme bu ateşi hasretim yakışına.
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
NEDÂMET DENİZİNE DÖKSEN DE GÖZYAŞINI şiirine yorum yap
Okuduğunuz şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?
NEDÂMET DENİZİNE DÖKSEN DE GÖZYAŞINI şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.