Sıradan bir cumartesi günüydü
Sabahın ilk ışıklarında benim için
Ta ki seninle tanışana kadar
Hayatımın en özel günü oldu o saatten sonra..
Çocukluk sevdasıydı daha
Hani olur ya ilk görüşte
Yıldırım der bazıları
Şimşek , tufan , fırtına
Ne fark eder ki ?

Adım gibi hatırlıyorum üzerinde
Siyah bir bluz ile
Kot pantolonun vardı..
Adını gülümseyerek söylemiştin bana
Gözlerine bakmaktan gülüşünü son anda
Yakalayabilmiştim..

Adın adım oldu
Her boş vakitte haykırmaya
Sağ sola baş harfini kazımaya başladım
En çokta iki noktayı koymayı severdim
Cümlelerin sonuna koyduklarımdan
Belki de bundan dolayı olmuştur o alışkanlığım..

Kardeşim dedin
Gülümseyerek cevap vermiştim bende
Bilemezdin ki
Zaten kim görebilirdi ki insanın içinde hissettiklerini..

Yıllar geçti
Arada ayrılıklar
Uzun süreli aralar
Nefes kesen..!
Dile kolay tam 6 yıl..

O kadar işlemiştin ki içime
Her çıkarıp atmak istediğimde
Hayatımda kapattığın yaralarla özdeşmişti varlığın
İçim her seferinde daha çok acıdı
Bıraktım
O yüzden bıraktım içimde ki senle oynamayı
Ve belki o yüzden vazgeçemedim
Ruhumu saran yalnızlıktan

Bisiklete binmek unutulmaz derdi babam
Seni sevmekte unutulmazmış
Başkası sahip olsa bile
Ben adını çalarken
Yarım yamalak ıslığımla
Sen başkasının adına besteler yaparken bile
Unutamamakmış aşık olmak..

Okurdum hep
Sevmek güzel şey diye
Yok be arkadaş değilmiş sevmek güzel şey
Bağlanıyorsun sonra
Canın acıyor bir parçan koptuğunda
İnsanlar görmüyor belki ağladığını ama
Gözyaşlarım adını yazıyor
Senden sonra açtığım yeni sayfada
Ve ben her yeni sayfada başka isimler
Başka yüzler koymaya çalıştıkça
Arka planda seni görüyorum her defasında

Bir cumartesi akşamıydı yine
Hayatıma girdiğin o ilk gün ki gibi
Yine bir cumartesi akşamıydı
Gözlerime bakıp
Olmaz dediğin vakit
Ben duyamadım seni
O ilk gördüğüm gün ki heyecanla bakıyordum çünkü gözlerine hala..
Ve o gittiğin akşam hayatımdaki en güzel günle aynı güne denk geliyordu..
Yine bir cumartesi akşamı..
Haftanın sonuna
Hayatın sonuna
Pazara bağlayan akşam..

Artık atlıyorum cumartesileri
Cumadan pazara geçiyorum
Ya da sadece kendimi kandırıyorum
Çünkü biliyorum
Tam 6 yıldır bu böyleydi
Ve hep böyle kalacak adım gibi eminim..
Ben günlere kişiler sığdırdıkça
Haftalarım , aylarım , yıllarım
Bütün hayatım
Yine senin adını taşıyacak..

01 Ağustos 2010