bir koca gölge,
devrilir bir rüzgarla...

tatlı bir meltemdir esen
düşlerden,
gülüşlerden,
bilinir ki bir hikayedir yaşanan...

yönetmen bir rol verir
genç bir yüreğe
coşar delikanlı
şevkle
yüreğiyle oynar
at üstünde bozkırlarda
bir kırlangıç bıldır göçlerinde...
ıssız.

bir bibi:
kulağına eğilir minik bir kızın
fısıldar
’susuzdu yaz,uzaktı ırmak
bu çiçek kuruyacak..’

oyun devam eder,
bütün şevkiyle oyuncuların..
hüzzamı söyleyen bir solist
aynı şarkıyı okur dolunaya
mağrur
ve kendi düşlerini okşar karanlıklarda...

bir tekrar alınır,
bir tekrar daha,
ikinci bölüm bitmiştir...

geride birkaç gölge
silinir derinliklerde...

kaç oyuncuya rol verdiğini
unutur yönetmen
yüreğini anımsar
hala dipsizliktir sonu
hala umarsızlıktır düşü

ve son perdede
bir şarkı uzaklaşır
kırlangıçların bıldır göçüyle
kanatlarında titreyişi imbatın
martılarda
bir sessizlik
soğukluk
ve
yönetmen bitirir oyunu...


yeni bir düşe
bir şeytan uçurtması salmadan
sesler diner.
yorgun ayak sesleri boş sokaklarda,
oyun biter.

temmuz 2010
ödemiş