ıslandı gece yağmurunda

kaçarken ben ıssızlığımda

boğuldum gözlerindeki buğuda

asıl olansa inkar ettiğim isyanımdan

diriltmiştin beni toprağıma düşen damlandan

kim bilebilir ? bir gece toprağıma düşeni

düşmanım olur ,sana sürecek ellerini

restimi gördü hayat alamadı ama seni....

seni öyle gömmüşüm ki içime isimsiz peri .....

duymuş çığlığımı gecenin korkulanları

gördüler gözlerimdeki kızıllığı

ki

dikilemezler karşıma kaybetmem bu sefer savaşımı.......

ılık bir ıslaklıkla yürüdüm bilmediğim yollarda

affedilmeyenim! biliyorum ama dönüşüm hep sana

eğer bir gün ölürsem sakın bırakma sendeki beni

her gece bir yıldız olur, doğar içine bıraktığım serseri...

uyu şimdi düştüğün toprağımda usulca

ben beklerim seni damlana aç ruhumla..

ısıtıyor tüm zerremi senin nurun

bana bıraktığın o saf peri suyun

benim ol dediğimde korkmuştu o gece ruhun

ama aldım seni içime git desem bile bırakmıyorsun

her gece boynu büküklüğüm böyle seni bekler

hissedince seni iliklerim sonsuza dek şarkını söyler

duramam artık benimsin günahın boynuma

isyanım dünyadan büyük kim gelirse karşıma

hazırım uğrunda ölünecek her savaşa

şimdi anladınmı içimdekini saklım?

her zerrem seni sayıklar unutmaz seni aklım

iki büklüm olmuşum yerlerde secdedeyim

ol artık benim sana şarkımı söyleyeyim....



damlamsız "yağmurbey" olmak kolay değil

sen toprağıma düşmedikçe bu beden ateşten bir sefil....


yAğmUr bEy...