88’lik bir çınar gölgesi ıslattı
Ucuzlamış olgularımın yıldızlarını
Bir o kadar konuşkan
Ve bir o kadar suskun

Ağır bir yük binmişçesine omuzlarına
Yaşlanmıştı delikanlı yüreği
Bir o kadar nemli
Ve bir o kadar daha taşırcasına

Şikayetinin tüm üslubunu kadere satmış
Yalnızlığı ise komşularında saklamış
Bir o kadar saygın
Ve bir o kadar kararlı

Ama,

Gidenlerden bahsederken ki gözleriydi
Masumluğunu dillendiren
Çoğunlukla kaderci
Birazcıkta kadere kinli

Söz vermiş gibi bir hali vardı hayat arkadaşına
Onu tutuyordu sanki uzunca yaşıyla
Sözünde duracak kadar sadakatli
Yalnız bir ölümü isteyebilecek kadar da erdemli

İşte;
Bu öğlen vakti yaslandığım
Ve serin gölgesinde yaşamı suladığım bu çınar
Şimdi bir sonbaharı bekliyor
İçine gizlenmiş kırık uhteler
Gözünde ise ucu açık düşünceler…

17:07:2010
21:00