ölümünün 25 yilinda babama yazilmistir


Hasret kalbimde vururken resmin karsimda duruyor....
gözümde tüterken yüzün bütün fotograflarda gülümsüyorsun.
zaten hep gülümsemezmiyiz hayata bazen gercek
bazen sahte.............
belki bir gün birisi özlemle baktiginda mutlu hatirlasin isteriz
gelipte gectigimizin her zaman bilinceyizdir de cok ender fark ederiz.
ölümle yüzlesene dek hayat kargasasinda tüketilir günlerimiz
kalan oluncaya dek hep daha cok üzülürdüm yitip gidenler icin......
yinede ölen icin daha zor olmaliydi ölmek......
zaten ölmek kolay olsaydi coktan birakirdim yakasini bu hayatin
her gece hasret kapimi calmasin diye...........
hatirlamayayim birakip gidisini diyeeee......
her gün tekrar tekrar özlemeyeyim sevmeyeyim diye seni...
ve her duyusumda o kelimeyi yanmasin diye icim.....
gidisini anlamayan yüregim kücücük yüregim
yüregime akan yaslarla giderken sari bir gül düstü yüregime..
dikenleri batsada zaman zaman
kokusu her dem taze....
daha cocukken kaybettim anlam kazanan hayat
iste o gün düstü gözümden...
ve bir gün yüceldi ama
sen dönmedin bunca yildir.....
kayan her yildizda bugulanan gözlerim umudu ariyordu gülümseyen her yüzde...
bir gün aynada cikti karsima sasirmadim görünce
böyle ögretmisti hayat düstkce kalkmali kim ölse yasamaliydik...
bende yasadim ama cok yanim eksik.......
benim babam gitti beni dizlerinde simartacak bir babam hic olmadi yada vardi ben
hayel meyal hatirliyorum bazi seyleri...
kalmak bu kadar zormuydu gitmek bu kadar kolay mi?????????
gel görki sen hala gittigine inanmadigim ardindan gözyasi döktügümsün..
bir kis sabahi bizleri kolsuz kanatsiz birakan
bir yangin yerinde sari gül unutansin...
sen rüyalarimda bile göremedigimsin her zaman yüregimdeyken erisemedigimsin....
sen hayati ilk red eden....
ölümle ilk yüzlesensin....
kendimi hep beklerken buldugum gelmeyenim
asla dönmeyecek olan gidenimsin......
sen..
sevinci kalabalik kederi yanliz
yüregi hüzünlü gözleri yassiz
hep batarken rastladigim günesimsin
eski bir vazoda kurumus sari güller gibi......
yada sari bir defterde solmus siirler gibisin.....
sen sadece dünümsün bu günüm yarinim hic olmadin ki.........
ama sen gecmisle yasayan insanlari sevmezmissin diye anlatiyorlar bana
ne aci degil mi yillarca senin hakkindaki herseyi baskalarindan dinledim
tipki bir masal gibi dinledigimsin...
ne yazsam anlatamaz sana olan özlemimi
bilmemki son sözlerim bana yaptigin gibi senide titretir mi???
ben hep sari gülleri sevdim....
nerden takildi bilmem ama illede sari gül
seni hatirlattigi icin mi bilmem ki......
gülleri sari severim, topragi islak
türküleri yanik, siirleri hoyrat
havayi nemsiz, cayi demsiz
zamanla sevgilerim degisti
özlemlerim degisti 25 yilda
hersey degisti....
hava, su, deniz degisti
mevsimler geldi gecti yüregimden
hüzünler , acilar....
mutluluklar gecti hayatimdan
basarilarim da oldu basarisizliklarimda.......
bir seni hala biraktigin gibi....
bir seni herseye ragmen bir seni hala...
bir sana olan sevgim degismedi
koskoca iki cocuk annesi bir kadin oldum ama hala........
bir cocugun umudu gibi
icimde bir umut cicegi büyütüyorum
gelmeyecegini bile ile o cicegi her gün suluyorum....
ve seni cok özlüyorum
ve simdi sana söylüyorum
hep duyunca icimin acidigi
zaman zaman söyleyenleri kiskandigim o kelimeyi
seni cok seviyorum
"" BABACIGIM""



( hey siz babasi olanlar sevinin sevinebildginiz kadar, ve sizler babasi olmayanlar aglayin aglayabildiginiz kadar tipki benim gibi"""