Her bir beraberliğin bir sonu var elbette
Tek başına kalmaya alışmalısın canım
Belki tat alamazsın dostlarınla sohbette
Yine de her fırsatta gülüşmelisin canım

Biliyorum çok zordur cana rastlayamamak
Güvendiğin bir omza başı yaslayamamak
İçerin kan ağlarken gözü ıslayamamak
Hayatın kenarına ilişmelisin canım

Bir gün seni terk edip giderse şehriyârın
Kapatmasın yüzünü alnını zülfüyârın
Geceye yapayalnız yakalansan da yarın
Acını dostlarınla bölüşmelisin canım

Can aşka mesken olan kalp denen saraydadır
Ağzındaki lokmada sofranda ki çaydadır
Gündüzün güneşinde gece dolunaydadır
Her gece hasretinle buluşmalısın canım

Coşari der ki bir gün biterse kurulan düş
Yalnızlık girdabına ne kadar düşersen düş
Bitmesin yüreğinde o mutluluk, o gülüş
Bensiz de dik durmaya çalışmalısın canım

05.07.2010/Samsun

İbrahim COŞAR