Geleceğe dair bütün
Şarkılar söylenmişse
Yarın için bir yenisini
Yazalım
Afişlerde kalsın öğütlerimiz
Destansı bilgelikler arasında
Yarına dair bir sözümüz olsun
Masallarda çaldığımız
Efkar bastı yine
Görünürken
Dibi delikli kadehin dibi
Gece mateminden bir şeyler çalıyordu
Saatler dalıyordu
Şafaklamasına günün ilk ışıklarına
Uzaktan bir ud taksimi
Kuş cıvıltıları tadında
Bitmiş kadehin
Bitmemiş insanlar arasında
Göğsüme yasladım sevdalarıma
Bir ıslık tutturdum
Çocukluğumdan hatırladığım
Üzerime karlar yağdı
Gece suskun karanlıkta
Cebime koydum misketlerimi
Hanelerden geçtim upuzun
Alnım toprağa değdi
Bütün sevgilerimi ararken
Ben toprağı öpüyordum
Toprak alnımı
Karanfillerimi topladım
Serdim gökyüzüne
Güller kuruttum
Defter sayfalarında
Kavgalar verdim.
İnançlarım arasında
O da sendin
Ben de odada
Yine sormayı unuttum
Sokaktaki dilenciye
Kaç para eder
Bu benim yorgun yüz
Yoktu zaten
Tutmuş ağaçların
Yapraklarında asılan meyveleri
Bu sokakta ağlarken
Dinledim kendi kendime
Yaşlı satıcının avaz avaz bağırtısını
Bir güne sığdırmak mümkün mü
Bütün hayallerini
Gökyüzü hayallerini sığdırsam
Bir saate
Kalmaz geriye bir ben için
Dinleyeceğim umut
Bozuk saatlerin yapıştırılmış kordonlarıyız
Bir yerde ben biterim
Bir yerde başkası başlar.
Uykusuz gecelerin
Çay kahveleri olurum
Bakarsın bütün ağlamalarım
Gözyaşları olur.
Sana akar gelirim bir gün
Baktıkça mehtaba köpüren denizin
Çalkantısında kaybederim kendimi
Yamalı gündüzlerin
Kör iğnesi olurum
Nice kalemler kırılır
Ay ışığında gözlerimin
Yalnızlıklar çöker
Göğsümün tam ortasına
Hava karanlıktan çalmış ışığını
Horozlar öter penceremin camında
Yerçekimine karşı koydum
Bütün fiziğime rağmen
Bildiğim halde bağırdım
Bütün yanlışları
Üzerime gelenlere rağmen
Sevgisizliklerin ormanında
Kestim bütün
Sevmeyen ağaçları
Güneşler doğmuyor buralarda
Rüzgarlar esmiyor dağlardan
Sen diyorum yine kendi kendime
Bir sen var diyorum bir sen
Bulutlar da örtemedi
Sensizliğin sensizliğini
Çözmedik soru kalmadı
Denemedik cevap
Hâlâ bir ses yoktu
Dalgalara yanaşan
Yunusların sevincinden
Bütün gece oturdum
Ta ki güneşi görene dek
Sazlarımı
Çaldım
Bildiğim şarkılar adına
Bitirmediğim şiirlerimi
Kayıp gitti kağıttan
Özlem kokan mürekkep
Ucunu yakmaya gerek yokken
Bir öpücük kondurdum
Kandilliden denize bakan
Yaşlı kaptanın yanağına
Götür be beni de götür
Senin gittiğin yerlere
Kalmadı buralarda
Saatler sabahın 5:45’ini gösterirken
Sensizliğin sessizliğine
Ağlayabileceğim bir sevgisizlik.