Kadere mi ağlayayım yoksa talihe mi?
Yaşama hevesimin kaybolduğuna mı?
Çocuk yaşta tattım ben öksüzlüğü.
Anama mı yanayım yoksa babama mı?

Yoksulluk mahkûm etmiş zaten ezelden.
Umudum da kalmadı fani dünyadan.
Sevgi de görmedim hiç kimseden.
Anama mı yanayım yoksa babama mı?

Günlerim acıyla ızdırapla geçiyor zaten.
Hayalle tattığım şefkati neyleyeyim ben?
Ağlayan gözlerimle hep muradı aradım.
Anama mı yanayım yoksa babama mı?

Bak doldu yüreğim yalnız olmaktan.
Dostlarım bilmez halden hatırdan.
Yuvamı da kurdum borçtan harçtan.
Anama mı yanayım yoksa babama mı?

Tutunacak dal arıyorum bulamadım ki.
Üvey anama sordum söylemedi ki.
Yalvardım babama yol göstermez ki.
Anama mı yanayım yoksa babama mı?

Görüyorum eller malıma konmuş.
Yurduma Çingen soyu konmuş.
Öz evlat zalimlere peşkeş olmuş.
Anama mı yanayım yoksa babama mı?

Vardım kabire hiç durmadan ağlarım.
Hasret çekerim uyansana babam.
Yezitler sormuş babamı göremezsin ki.
Anama mı yanayım yoksa babama mı?

Evladım diye bir kere sarmadın ki.
Gelip yanıma halimi sormadın ki.
Attın beni bir köşeye sevmedin ki.
Anama mı yanayım yoksa babama mı?

Yeter artık bitsin bu çile.
Gülmek isterim ben de bir kere.
Yalvarırım Allah’ıma çarkımı döndür diye.
Anama mı yanayım yoksa babama mı?