Candan güvendiğim candan sevdiğim
Kardeş gördüklerim nankör çıktılar
Her birini üstat diye övdüğüm
Hatır sorduklarım nankör çıktılar

Kimisine çok ders verdim egittim
Yetiştirdim avrupaya dagıttım
Çoklarını bakanlığa kaydettim
Kanat gerdiklerim nankör çıktılar

Selam verdim bir merhaba denmedi
Çok gösterdi emek çaba denmedi
Adlarını koydum baba denmedi
Mahlas verdiklerim nankör çıktılar

Hilebaz dostlara oldum yabancı
Kırdılar kalbimi dinmiyor sancı
Hem öğretmen oldum hemde öğrenci
Okul kurduklarım nankör çıktılar

Düşündüm maziyi yine daldım ben
Taşlandıkça meyve verdim oldum ben
Bir lokmayı on ikiye böldüm ben
Sofra serdiklerim nankör çıktılar

Ne bilem kalblerin karası vardır
Çok sır var söylemem sırası vardır
Tabip oldum koştum yarası vardır
Merhem sürdüklerim nankör çıktılar

Kime yazmış diye merakta kalman
Kendi çıraklarım ele suç bulman
Dostlar sakın benim yerimde olman
Divan durduklarım nankör çıktılar

Sorman aşık erdem can’ı deli be
Delolmadan olunurmu veli be
Ne topalı kaldı nede keli be
Kafa yorduklarım nankör çıktılar.

.........ERDEM CAN....