İki gözüm
Çek git…?
Yalancı bahara bırak yarınlarını ve seni sabahlara dek ağlatan ne varsa hepsini inkar et.

Gidebilecek misin?
Dönülmez yollar yoktur bilirsin.Yine bilirsin ki dönüşün geç kalmışlığında saklıdır dönülmezlik.

Git…!
Kaçışın bir kurtuluş olmadığını bilerek çekil ufkumdan Hüzün ruhun alfabesidir… Kelimeleri de götür….

Dur…!
Biraz daha kal ve dinle, son sözlerini kararan yüreğimin.
Öncekiler gibi yapacak kül tablasına gömdüğün hayatları düşünüp pişman olacaksan hiç gitme…!

Yüreği avucundakiler zaferi yaşayamaz…
Yolunu yolsuz olanlardan seçki dönmek kolay olmasın bulmak yani.
Hatıraları emanet bırakma gece vakitlerine. Saatler şafak kadar bile sadık değildir.
Bak bu kaçıncı dönen dönülmez olduğunu zannettiği yollardan dönen.

Sen kal….! Ben gitmeliyim; gitmeye hakkı olanlar arasından. Çünkü en büyük lafları ben ettim
En tutulmayacak sözleri ben söyledim hipodrom meraklısı kızların masum (!) yalanlarına.

Tövbe günahkarlar içindir. Sancıların kefareti olamaz hiçbir zaman.

Tut ki; hiç kimse aldanmadı benim kadar; hiç kimse kaybettiği güzelliklere ağlayamadı. Say ki; maviye tutkun olan bir benim, bir benim mavide eriten akşamları.

Haklı görünen kim varsa hakkım var üzerinde.
Haksız olanları geç, gidemeyenleri, dönemeyenleri sil-at hayatından en haklı olan sensin

Ve ben döndüğümde bulamayacağımı bildiğim halde gidebilecek kadar güçlüysem saygı duy. Saygı duy emanet bir yürek taşıyan kim varsa bedeninde.

Her şey bittiği yerden başlar demiyorum Bitmeyen şeylerin başlangıcı zaten olmaz.

Sana kaçışın bir kurtuluş olmadığını da söylemiştim.

Ey…
Bu tarifsiz acıların kahramanı sevgilim.
Seni en içten duygularımla selamlıyorum. Nasıl ayrıldıysak her şey aynısı sadece geceler çok daha uzun ve yollar sonuna ekli sonsuzun.