Kalbi delik bir ressamın
gündeliğine savruldu düşler.
savruk,
düş,
düşüş !
ve
düşük..

kanamalı düşlerin boynuna
geçirilmiş bir ardalanma
ar-da-lan-ma..

ruhun yalnızlık renkleriyle savruk,
yalnızlığa soyunan gözlerinin
ritmine takılmış bir düş,
dalgaların sesinde sessizliği
haykıran bir düşüş çığlık,
ve senli tonları düşüklük yapan
darbeler..

tualin yalnızlık renklerile anarşist
ve anarşist renkleri alıp,
düşü düşüşle, düşüklüğe bulayan..

bir fırça darbesi oldu
yalnızlığın anarşist çığlığı tualde.

kalbi delik bir ressamın
gündelik cankırması gününde
unuttun varoluşumu

ve durma hadi, bir avuç haykırıştı
çığlığıma buladığın düşlemler..

düşlemlerin(m)i çığlığa bulamaya
ve suskun(m)u ateş rengi gözlerin(m)e
bulamaya başla hadi..

ressamın kalbi de şairin kalbi de deli(k)

(MAVİ)