ÖKSÜZLÜKDE AYRI BİR ZORLUKTUR BİRDE GERÇEKLER DEDİN BE GÜLÜM ..İŞTE ANNE YÜREĞİM CIZLADI BİR ANDA..
RABBİM ANNELİĞİ YAŞATSIN SANA Kİ EVLATLARINLA DOY ANNELİĞE SEVGİYE..
SEVGİMDE KAL.

bu yaşta hiçte hak etmediği bir hüzün...... çok dokundu....bana tebrikler....

Ne zaman ki ağlamaya başladı
Uyandı tüm hülyalarından.
.......................................Acılar ağlatıyor malesef

Yüreğine sağlık

Selam,saygı ve dua

Ülkemden binlerce milyonlarca çocuğunun resmini çizmiş yüreklerine ses olmuşsunuz İlk kez okudum sizi . ÇOCUKLAR ÇOK GÜZEL ŞEYLERE DEĞER ÇÜNKÜ ONLARIN HİÇ SUÇU YOK BU KİRLETİLMİŞLİKLERDE: Duyarlılığınıza tşkler

dostyeli tarafından 6/23/2010 2:56:12 PM zamanında düzenlenmiştir.

Gerçekler ne yazık ki acı oluyor.Dilerim hiç kimse acı çekmesin.Yazan yüreğin var olsun.Saygı ve selamlar.

Baharda papatyalardan taç yapardı,
Görmediği anne’sine vermek niyeti ile
Resmini çizmek isterdi annesinin
Sevgiyle büyüyen devleşen kalbiyle.
ÇOK DUYGU YÜKLÜ BİR ANLATIMDI..ETKİLENMEMEK NE MÜMKÜN..HERKES BİLİYORKİ ÜLKEMDE BÖYLE GERÇEK HİKAYE KAHRAMANLARI YAŞAMAKTYA VE BİZ KENDİ MUTLULUIK SARHOŞLUĞUNDAN BUNLARI YA GÖRMÜYOR YADA GÖRMEMEZLİKTEN GELME AYMAZLIĞINDA BULUNUYORUZ..ÜSTELİK ETRAFIMIZ BU TÜR GERÇEK HAYATLARLA DOLUYKEN KAFAMIZI KUMA GÖMEREK..GERÇEKTEN ÇOK DİKKAT ÇEKİCİ BİR KONUYDU..BELKİ NESİRDE DAHA GENİŞ ANLATIM VE İFADELERLE VERİLMESİ GEREKEN MESAJ NET VERİLEBİLRDİ DİYE DÜŞÜNMEKTEN DE KENDİMİ ALAMADIM..YÜREĞİ KUTLARKEN HİKAYE KAHRAMANINA UMUT VE MUTLULUK DİLİYORUM..

Daha çocuktu,
Mahsun yüzlü,boynu bükük.
O çağlarda tanışmıştı kaderi ile
Yaşına göre durgun ve solgun,
Görebilecekleri gizli bir yerde
Kendisi ile başbaşa kaldığı günlerde
Yazar,çizerdi elinde ki deftere
Bilmesinler isterdi ,saklı duygularını
Dertleşirdi kalemi ile,döktürürdü dizelere.
En çokta ANA kokusu sarardı etrafını,
Pençeleşirdi kendisi ile,yaşamak için o anları,
Kaderin oyunu değilde, neydi ayıran.
Neydi o yavruyu anasız-babasız öksüz bırakan
Hakkıydı her çocuk gibi yuvasında yetişmek
Ruhu açtı içten sevgiye
Baharda papatyalardan taç yapardı,
Görmediği anne’sine vermek niyeti ile
Resmini çizmek isterdi annesinin
Sevgiyle büyüyen devleşen kalbiyle.
Korkmazdı karanlıktan-yanlızlıktan,
Annesinin ışığı yeterdi her ikisine
Kimseler görmezdi arkadaşlarını
Sadece onlarla oynardı oyunlarını
Hayaller doluydu dünyasında
Ne zaman ki ağlamaya başladı
Uyandı tüm hülyalarından.


dayan minik kalbim dayan,
birgün sona erecek bu acı hezeyan,
her kışın sonu,nasıl baharsa,
tıpkı gecenin gündüze erdiği gibi,
bulacak ışığını hayat yolu...


çok etkilendim,daha çocuk mutluluğuyla tanışılmadan acıyla tanışmış bir feryattı okuduğum....selamlarımla...

hayatı roman ama kocaman yüreği hayallerde saklı
masum çocukça hüzün dolu..

keyifle okudum..

tebrikler canım..sevgilerimle:))