![]() (ARKADAŞ)
Bana acılardan söz edebilirsin
Ama mutluluktan asla.. İnsanlarımız küçülmüyormuki binalarımız büyürken, Ölümü sanki bizlermi yarattık Yaşarken ölmüyormuyuzki işte!. Bak nasılda gecelerimiz uzundur bizim Güneşimiz bir türlü doğmadı doğmayıda bilmez Gülüşümüz yarım kaldı hep tozlanmış aynalarda Sevgiyi yudum -yudum sundular diye Mutluluk bizim olmayı bir türlü bilmez Ölüm duyuruları kanattı kanatıyorda hep yüreklerimizi Ve buna halada gülenlerimiz var Nelerle koparttılar kalplerimizi sevgilerimi nelerle bir bilsen Çocukcada ağlıyorsak şimdi utancımıza Ve genede içten taa içten sevenlerimiz var Bana acılardan söz edebilirsin, ama mutluluklardan asla.. Çünkü ben onu hiç ama hiç tadamadımki Senden başka ARKADAŞ Yaşadığım duygulara 1978 yılında Oktay arkadaşımla yazdığım şiir.Not:Zaman gece yarısını çoktan geçmişti.. Nazmi Şenusta |
Saygılarımla