Aşkımdan aldığım mürekkebi
Kalbime döktüm bir anda
İnsanlar hızlı olduğumu düşünse de
Bunlardan bana ne, ben onlara göre yaşamıyorum bu hayatı
Rengârenk olmalı şiirim
Nazım’ın şiirleri gibi
Hayatımı şekillendiren olaylar
Beynimde soyutlaşmalı
Akisli sözler oradan oraya savrulurken
Acı çektirmeliyim sana
Aniden mutlu olmalısın
Her şey bir çırpıda gerçekleşmeli
Soluk soluğa
Gördüğün düşün en çarpıcı yerinde
Uyanmalısın
Sen daha küçüksün be kalbim
Bütün bu olayları taşır mısın?
Acının içinde mutluluk
Mutluluğun perdelerini açıyorum
Penceremden gelen hüzün
Tıpkı bir senfoni
Önce notaları birbirinden ayırabileceğin kadar yavaş
Başlar notaların seslerle buluşması
Ses bulur aşk kalbimde
Söylettikçe söyletir
Kızılca kıyamet kopar aniden
Sonra ne olur mu dersin?
Yavaş yavaş başa döner her şey
Birliktelik sona ererken notalar yalnız şov yapar
Hayalimde yaşattığım zilyonlarca adam
Hepsine de aşığım
İçinde taşıdığın adamların sadece aşkları değil
Hayallerini de yaşıyorsun
Elbette yüklerini de taşıyacaksın be kalbim
Unuttun mu? Hayat müşterek
Adamlar aşka dönüşürken içinde
Çeşit çeşit
Kahverengi olmalı gözleri koyu kahve
Geldiğim yeri, toprağı hatırlatmalı
Gözlerimi masmavi sularına kaptırmalıyım,
sonra
usul usul karama vurmalı hırçın dalgaları.
Esmer olmalı,
Güneşin kavurduğu tenini bir de aşkım yakmalı
Hissetmeliyim
Ela gözlü yarim
Bir iyimser bir kötümser
Bulanıklaşmalı hafızam
Önce hayat acının varlığını gösterip
Mutluluğu sona saklamalı
Küçük çocuklara anlatılan sıcak masallar gibi
İyiler kazanır kötüler kaybeder
Bilinmezlik uçurumundan atladı benliğim
Bilemedim iyi ya da kötü benliğimi
Bütün bu yazılanları

Unutmalıyım bir anda
Sözün kısası
Bana muhtaç kalmalı
zilyonlarca aşk...