Adaletin eksikliğini,haksızlığını,
İnsanların duyarsızlığını,isyanları
Kavgaları,savaşları ,acıları,sevgisizliği
Açlığı katliamları,anlamıyor bu kıyımı.....

Benden uzaklarda da olsa yaşananlar
Çığlıklarını duyuyorum, hasta bedenim
Kendi derdini unutsa bile,üzgünüm yine
Çok üzgünüm bu alemin işine,gidişine
Allaha isyan değil,üzgünüm çok, sadece....

Serapertence08-06-2010
--------------------------------------------------
Dünükü gün de gelmiştim sayfanıza. Üstünde dura - dura okumuştum her mısrayı, her kıtayı. Çok beğenmiştim şiiri.
Çokça da üzülmüştüm. Çünkü alışıkım sizin tatlı, hep umutlu ve toplumsal içerikli, hayata olan bağlılığınızı ve bakış açınızı hep taktir etmişimdir. Acaba ne oldu da Serap hanım böylesine kederlendi diye üzülmüş, yorum yazma gücünü bulamamıştım kendimden.
İnanırmısınız pek çok dostlar olarak hep aynı duygusal dertten, yorgunluktan mustaribiz. Pek çok dost şairin şiirlerinde okuyup hissediyorum bunu. Sanırım bizlere yaşatılan toplumsal koşul ve travmaların eseridir bu. İnsan olarak gerçekten, esirgenen adalet ve anlayışların baskısını yaşıyoruz. Açlığımız, tokluğumuz meselesi de değil bu. Düpedüz sinir, sitres ve buhran fırtınlarının estiği ıssız vadilere atılmış gibiyiz. Mutsuzluğumuz bundandır. Verimsizliğimiz ve can sıkıntılarımız, bütün kırgınlıklarımız bundandır değerli dost.
Keşke... "üzülmeyelim geçer, herşey dengesini bulur, birey olarak, toplum olarak mutlaka rahatlıyacağız" deyip de, söylediklerimizin, düşündüklerimizin doğru sonuçlanacağına inanbilseydik.... Yeis ve endişerimiz zail olsaydı.

İşte bu denli önemliydi, düşündüren, kitaplar dolusunca yorum yazılmasını hakkeden ve gerektiren bir çalışmaydı şiiriniz, değerli dost sayın SERAP ERTENCE Kemal polat