Hani, bir şarkı vardır, dinlersin,
Eski, unutulmayan bir şarkı,
Hüzünlenirsin,sen dinledikçe,
Ve süzülür, o gözlerinden yaşlar,
İşte ben de öyleyim, bu akşam.
…./….
Yapayalnızım, boş odamda,
Ne bir kadın, ne bir kedi köpek,
Elimde, birkaç selpak mendil,
Meşin koltuğa, yaslanmış,
Şarkı söyleyen, kadınsa ekranda.
…./….
Kapatmak istiyorum, kalkıp,
Ama olmuyor, elim varmıyor,
Ağlıyorum, hem’ de hıçkırarak ,
Yalnızlık, derdimi sormuyor ,
Gidemiyorum, yalnızlığı bırakıp.
…./….
Ve, birden, o geliyor aklıma,
Bir acı hissediyorum, yüreğimde,
O acılar, bastırıyor o şarkıyı,
Ve düşünüyorum, düşünüyorum,
Takatım, kalmıyor kalkmama.
…./….
Hava almak, istiyorum çıkıp,
İçim, sıkılmıştı hayallerden,
Çıkıyorum dışarıda, gök karanlık,
Ne yıldızla ne aydan var, aydınlık,
Ve korkuyorum, o yalnızlıktan,
Giriyorum, içeriye bıkıp.
…./….
Birkaç saniyelik, soluktan sonra,
Açıyorum, tekrar televizyonu,
Şarkı bitmiş,ve diziler başlamış,
Bir müttet, bakıyorum,
Zevk vermiyor, kapıyorum onu.
…./….
Başka kanalları karıştırıyorum,
Bir belgesel, çıkıyor karşıma,
Bu defa , yere uzanıp,
üzülmeyi bırakıp, onu izliyorum.
Fakat geçmişim, kızıyor yatışıma.
…./….
Gözlerim, o belgesellerde,
Aklımsa, başka,başka yerlerde,
Düşünceler, birbiri içine girmiş,
Uyuya kalıyorum,uzandığım yerde,
Birde baktım ki, güneş yükselmiş.
. son .
a.yüksel Şanlıer.
30 Haziran 07