Kapı gıcırtısı
Kedi tıkırtısı
Gecenin ortası deniz yeli
Seher in habercisi
Göz kapaklarım ağırlaşmış kapanmakta
Direniyorum ama nafile
Kitabın satırları ya kayıyor ya çatallaşıyor
Yatmam lazım biliyorum korkuyorum
Uyumaktan
Gözlerimi son bir gayret satırlarda gezdirmeye çalışıyorum
Ne mümkün yinede direniyorum direnmeliyim
Sayfaları karıştırıyorum belki diye
Gözkapaklarım gene kapanmış
Kitaba toslayıp uyanıyorum
Direniyorum
Uçmaktayım
Bedenimi görüyorum
Yerimde değilim
Neredeyim bilmiyorum
Ölmüşüm herhalde
Öldüm mü diyorum gördüğüm piri faniye
Hayır beşinci boyuttasın hesap vakti diyor
Kırkın yarı yaşıma götürüyorlar
Ağlayan ızdıraplı bir yüz tanımıyor gibiyim
Yok çok iyi tanıyorum çok korkmuşum
Teselli ederim diye yaklaşmak istiyorum
Sen dokunma bana diyen sesle irkiliyorum
Korkudan gözkapaklarım aralanıyor
Satırları görüyorum
Gene aynı ses yalancı diye haykırıyor bu defa
Başkası var mı bakınıyorum sen diyor sensin arama başkasını
Çekeceksin çektiklerimi yanacaksın
Ateşi görüyorum yanayım ama bu öfke niye ben sana ne yaptım ki
Beni benden çaldın aklımı benden aldın
Ne zaman
Seni gördüğüm zaman
Görmekle giden akıl seninse zaten boşuna söyleniyorsun
Senin ki gitmedi mi niye titriyorsun
Üşüyorum herhalde
Ateşe bu kadar yakın terlerken mi
Hasta olmalıyım yo itiraf ediyorum korktum korkuyorum
Kimden
Senden
Neden
Bilmiyorum bilemiyorum çok öfkelisin herhalde ondan
Yalancı
Ben yalan söylemem
Doğru sadece söz verir tutmasın buna yalan diyen yalancı
Yanlışın var ben sana söz vermedim
Doğru bir kez söz vermedin belki yüz kez verdin
Öyle mi
Her gece uykumu böldün
Üç adım ötede idin kapına bile gelmedim
Uykumu böldün işte şahitlerim
Peki doğru af edersin
Bu kadar kolay mı affederim öyle mi
Etmiyecek kadar öfkelisin peki at ateşe öfken dinsin ızdarabın geçsin
O kadar kolay değil
Doğru zor olan ateş sen 7 yıl çektin ben 70 yıl sen bildin hislerimi
Ya sen
Sen inkar ettin ya seni yanlış anladığımı söyledin ya
Yalancı
Hayır söyledin
O ana demedim sözünü yalanlamadım sana yalancı dedim
Haklısın oradan bakınca öyle
O zaman ben yalancıyım
Evet aşkını inkar eden sensin
Ne demeliydim iki yıl yalan iki satır yazı boynuna atlamalıydım öyle mi
Oda zor ama hep korktum seni kaybetmekten hayırda hayır vardır demenden
Aşkımızı defterine sen istedin diye çizdim sen istedin eteklendim sen ne yaptın
İlk ve son kez birinin ardından bakıp bakıp ağladım
Ağlayan göz ağladığından başkasını görmez
Ben senden başkasını görmedim
Onun için başkaları ile fink attın güldün eğlendin
Eğlenmedim içim kan ağladı öfkelenmeni sevgini öfkende görmeyi istedim
Ve beni yakıp yıktın
Evet öyle oldu bunu anladığımda yazdım o senin iki satır dediğin destanı
Senden nefret ediyorum seni hiç affetmiyeceğim
Biliyorum her gece bu kabusu yaşıyorum senin öfkenle uyuyup uyanıyorum
Cehennem islah etsin seni cehenneme git
Cehennem senin aşkın kadar yakmaz
Ateşteyim bir damla gözyaşı beni serinletiyor
Yakmıyor ateş beni
Tekrar aynı noktaya dönmüşüm tekrar görüyorum onu
Ateşteyim diye ağlıyor beni görünce gözlerinin içi gülüyor
Gözyaşlarında mutluluk parlıyor ama gene öfkeyle haykırıyor
Çok üzüldüğümü görüyor ama yılların öfkesi dinmiyor
Ama biliyorum seviyor
Tutmak dokunmak istiyorum izin veriyor
Uyanıyorum çok terlemişim
Saat durmuş olmalı zaman ilerlememiş
Yok çalışıyor tekrar dalıyorum
Tekrar terleyerek uyanıyorum
İyi ki bu sadece rüya ya gerçek olsa cehennem
Düşünüyorum iyi ki rüya diyorum
Bekliyorum belki affeder diyorum