MANİDAR

Manidar bazı sözler söylemeliyim sizlere,
sevgiden, aşktan yanan güzel yüreklere.
O sevgi Ferhat’ lara, dağlar bile deldiren.
Mecnunları çöllerde, kavurarak öldüren.

Ne güzeldir aşklan dolu, şiirler yazmak.
Şiirler de yağmur gibi, aşk’ la ağlamak.
Geçmeyen gecelerle, günler anlatmak.
Hicranlarla iç geçirip, vuslata koşmak.

Sanmayın ben hiç ağlamadım sevdaya.
Acıyla katlanmadım, yürekteki yaraya.
Sanmayın ermedim, eremedim vuslata.
Hiç kavuşamadım, bitmeyen baharlara.

Sevdim dostlar, hem de çok çok fazla.
Ama şimdi şiirler yazamıyorum sevdaya.
Güllerden, bülbüllerden bahsedemiyorum.
Takıp cananı koluma aşk’la gezemiyorum.

Ahhh dostlar yüreğim yanıyor, yüreğim!
Ben artık Vatan’la, şehitlerle şiirlerdeyim.
Hani yanlışım varsa ne olur açık söyleyin.
Nasıl sevda şiirleri yazsın, yaslı yüreğim.

Göz göz olmuş yaralardan, Ana yüreği.
Gelinler ağlıyor, yıkılmış evlerinin direği.
O gelin de sevmedimi acaba bizler gibi?
Kucağında bebeğiyle, gönderirken erini.

Oyy, oyy bebelere yana yana ağlarım!
Teröriste, siyoniste hain diye çağlarım.
Şiir şiir akar gider, coşar hırsla yazarım.
Darağacını boyunlara, şiirlerle bağlarım.

İmralı’da uluyor it utanmadan hayasızca.
Teröristler Meclisimi işgal etmiş kapkara.
Birileri fırsat bilip havayı şeriat tellalığında.
Uyuyanlar halen kan uykularda, duyarsızca.

Amerika iş başında puslu havadan memnun.
İsterseniz emperyalist Obama’dan bir sorun.
Avrupa’lı susmuş, canlar kolaysa hayra yorun.
Yürek çağlar isyanlarda, akan kanı durdurun.

Kınamayın ne olur dostlar, isyanlardayım.
Nazlı yare halimden, aman haber salmayın.
Deli oldum zannedip de, bağlamasın karalar.
Mahzun yürek kaldıramaz, yeni yeni yaralar.

CAN HASAN’IM HASRET HASRET OLMUŞ VATAN’A, GAMZE’SİNE, BEBE’SİNE..
YÜREĞİNE SAĞLIK CAN, SES OLUP DUYGU YÜKLEDİĞİN İÇİN ŞİİRİME...

MEHMET FİKRET ÜNALAN