Düşünmek yine seni
En olmaz zamanlarda
En yalnız kılıklarda
Düşünmek seni…
Gözlerinin aynasında
Saçlarının dalgasında
Seyretmek…
Sadece düşünmek seni
35 sayısında
Ekimin 6’sında
Zulasında caddenin,
Hep aynı noktada
Aynı köşe başında
Son sözün sızında…

Gözlerinin esirliğinde
Dilimin tökezlemesinin
Bir anlamı olmalı,
Gecenin koynunda dolaşan düşlerin
Sabahlara kadar uluyan seslerin
Rüyalara dahi dadanan gözlerin,
Ve her görüşmede
Ritmini bozan kalbimin
Bir anlamı olmalı…

Ne demeli şimdi,
Bütün şiirleri mi yakmalı
Öznesi olduğun için
Ama hala seviyorum
Seni sen olduğun için
Ve hala çok güzel
Düşünmek seni
En olmaz zamanlarda
Gözlerinde dinlenmek,
En yalnız kılıklarda
Nefesinle dirilmek,
Bütün yüzlerde
Sadece seni düşünmek…
Sadece seni düşünmek…

Yüzünde bir sır var
Daha aşikar olmamış
Gülüşünse bir yangın
Yüreğimde soğumamış
Söylersem susma,
Ama gülmek yakışıyor sana…
Bütün şiirlerin yankısında
Yansımanın yalazında
Her ne kadar gerek olmasa da
Belki bir tanışma uğraşında
Öylece gül sen,
Hatırlarsan söylemiştim önceden
Vuslattır bana gözlerin yeter ki gülsen…

İnce bir sızı gerisi
Gerisi zifiri bir talan
Sözlerim var saklımda
Heyecanımdan arta kalan
Ve bir şey var aramızda
Ama sadece bana kalan
Söyleyebildiklerimin refakatinde
Söyleyemediklerim nezaretinde
Varlığının diyalektiğiyle doğan
Bir giz veya bir ilk belki
Beni sonun başlangıcına bağlayan
Ama hala çok güzel düşünmek seni
Akrebin yelkovanla kavuşmasına sevinmek
Rüzgarın soluğunda sıcaklığını hissetmek
En yalnız kılıklarda
Son sözün sızısında
O malum köşe başında
Hala seni hissetmek,
Yine de çok güzel
Sadece seni düşünmek…

A. Selim AKOL