Masumluğumuzu yitirdik herşeyimizle
Dünyaya dakldıkça, daldık.
Ve boşa akıyor yaşlarımız...
Halbu ki yağmur taşlarada yağar.
Taşdan daha mı sertleşti vicdanımız?


şiirlerimiz neredeyse adaş olmuşlar...(:

ve temada ikiz gibi aynen komşu olarak duruyor karşımda...

saygı ve dualarımı bıraktın dost kelam....Rabbe emanet inş...

Masumiyet! Sadece çocukların gözlerinde midir masumiyet!? En büyük hatayı en büyük yanlışı yaparken bile masum olan bir yer yok mudur içimizde?! Bir kere gitti mi geri gelir mi masumiyet? Bizi, biz yapan; insan yapan da içimizde kalan bu masumiyet kırıntıları ve vicdan değil midir?!
Ve kalmışsa eğer gözlerden, bakışlardan anlaşılabilen değil midir masumiyet!
Ve sen ey masumiyet! Evet sen; Meğer hayat ne çok kötüymüş.. Bilemedik! Öğrendik! Ne çok kirli/kirletilmiş.. Kirletirken kirlenilmiş.. İşte seni böyle kaybetmeye başladık/başlandı.. Hep bizleyken bir bütündük, güçlüydük seninle, korurdun.. Sen varken; başkalarının gözünde belki aciz, duygusal görünsek de masumduk/temizdik.. Oysa şimdi sahip olamadığımız çocukluğumuzun gözlerine emanet ediyoruz seni... Bunca değersizliğin değer olmaya, değerlerin tükenmeye başladığı bir yerde bir daha buluşabilir miyiz seninle bilemiyorum!? Tek bilinen özlüyoruz seni!
Affet bizi masumiyet affet bizi ve ağla ağlayabildiğince gözler, ağla şimdi...! Halen ağlamayı unutmadıysan tabi!
Çok büyük haz alarak okudum 'Şiir'inizi.. Pek de yaraşmış/yakışmış uçuç böceği:)) Kutlarım sn. şair.
Saygı ve sevgilerimle...



sera. tarafından 5/19/2010 10:48:09 AM zamanında düzenlenmiştir.

sera. tarafından 5/19/2010 10:57:23 AM zamanında düzenlenmiştir.

Yalnızlığa, zulme terkedilişe isyanlardayız
Ama yarım kalmış bir yanımız
Kahrolsunlarımız bile kalbî değil artık.
Bana dokunmayan yılan bin yaşasın
Orada zulüm, bana niye uğrasın.


Haklisiniz,
Sevgide bile menfaat kol geziyor..
Biz sadece tatminciyiz, sevgiden bile bir saf yani alip götürdügümüzün farkinda degiliz..
Hani ferhat gibi koskoca daglari eriten sevgili yok
Ya da sirin gibi askini dilden dile söyleten bir asık
Yazik ki aglamalarimiz bile gecici bir agrinin kisacik feryadi

Kutluyorum bu yüregi
Öylesine bizden di siir ve öylesine gercek

Saygilarimla

Güzel bir şiirdi...kutlarım
selam ve saygılarımla

ALLAH KORKUSUNDAN AĞLAMAK
Kiyamet günü bir kul Allah’in huzuruna getirilip hesabi görülür. Günahlari sevaplarindan fazla geldigi icin, Cehenneme götürülmesi hususunda emir verilir. Bunun üzerine gözlerinin kirpiklerinden bir kil der ki: „Ya Rabbim! Senin Peygamberin Muhammed Mustafa (s.a.v.) “Allah korkusundan kim aglarsa, Cenabi Hak o gözü Cehennem atesine haram kilar” bunun buyurmustur. Beni o kulun gözlerinden kopar, ondan sonra onu cehenneme gönder. Allahü teala söyle buyurur: “Nicin onu bagislamami benden istemiyorsun?” “Ey Rabbim! Ben senden korktum” der. Allahü Teala da: „Ona senin icin ikram edip affettim” der ve “Onu cennete götürün” buyurur '-dini bir sayfadan alinti)

Siiri okuyunca hele de su kismi;
"Nereye çevrili kalbimiz?
Sormanın gelmedimi zamanı?
Eğer halimize değilse artık
Duymuyorsak ahları
Daha neye ağlamalı?"

Su yalan dünyada kim ne yapiyor, kim ne pesinde belli degil,
oysa ki bilinse bu dünya bir sinav yeridir, neler degismezdi ki ....

Kissasan bir uyari gibi idi siir kendilerini/kendimizi unutanlar icin,
kutluyorum Yüregi.

ağlamayı bıraktığımzda

ne duygu ne içten sevgi kalır yüreğimizde...

güzeldi...

tebrikler..saygılar...

Masumluğumuz yitirdik herşeyimizle
Dünyaya dakldıkça, daldık.
Ve boşa akıyor yaşlarımız...
Halbuki yağmur taşlarada yaşar.
Taşdan dahamı sertleşti vicdanımız?

Nereye çevrili kalbimiz?
Sormanın gelmedimi zamanı?
Eğer halimize değilse artık
Duymuyorsak ahları
Daha neye ağlamalı?

evet ne yazıkki duymuyoruz
güzeldi
saygılarımla her daim