Bir şehr-i İstanbul gibisin sevdiğim
Hep içimde büyüyen
İsminin bir anlamınında hasret olduğu...
Bir yandan güzelliği ile cezbeden
Bir yandan hasretin en acısını yaşatan...
Ben sana kavuşmak isterken
Dualarımın tüm aminlerinde sen varken
Setler çekiyorsun önüme...
Ve her seferinde bir vurgun yiyorum
Boğulurken sensizliğin girdabında...

Saçlarının dalgalanmansını hayal ediyorum
Boğaza karşı
İstanbul tüm güzelliği ile önünde
Ellerini tutmayı düşlüyorum
Her dokunuşun kalbime işlediği
Gözlerinin derinliklerinde kaybolmayı
Ve martıların senin ismini haykırdığında
Ölüyorum İstanbul gibi gülüşüne

Yine hasrete halsediyorsun beni
Yine ayrılığa
Ben uğruna herşeyi göze almışken
Sen git diyorsun...
Ölüme mahkum ediyorsun beni
Sensizliğin idam fermanım.olduğunu bile bile

Kadim bir sur gibisin karşımda bazan
Aşılması zor
Illaki gemileri yürütmeli karadan senin için
Boğazın soğuk sularına salmalı kendimi
Ya ben seni almalıyım, yada sen beni...