Dün yine sahili dolaştım durdum
Tek başıma üzgün,sensiz
İçine dönük, yengeç gibi kabuğuna çekilmiş
Denizle konuştum,dertleştim
Seni anlattım saatlerce
Neydi beni ona çeken
Kanatan kalbimi, dağlayan yüreğimi
Hani o var olmazların olmazı
Gönlüm işkencede yüreğim azapta
Onunla vardım onunla yok oldum
Sakindi,dinledi dinledi
Dalgalandı, azdı birden,hırçınlaştı
Yeter dur der gibi
Bu sevdanın sonu yok
Sen onu unut deli gönül
Acılar denizinde boğulmuşsun
Martılar bile çığlık atıyor senin derdine
Sanki vapurların düdükleri sevgime ağlıyor
Gemiler bile yasta ışıkları sönüyor
Sensiz yapamam ellere karışamam
Gözüm görmez ağlamaktan
Kolay değil bu sevdayı unutamam
Benimki ak pak sevgiydi
Sevgimdi yalansız samimi
Sanki yaşanmamış bu aşk
Eskimiş albümde kaldı anılar.


TÜLAY*POLAT




ŞİİRİME SES OLAN ŞAİR VE YORUMCU KARDEŞİM DURSUN DEMİRAY’A TEŞEKKÜRLER.NEFESİNE SAĞLIK.