9
Yorum
0
Beğeni
5,0
Puan
1918
Okunma
Yeniden biten bir günün nefesi tükenince
Sal kayıklarını ufka ey gönlüm
Es gecenin hafif bahar karanlığında
Es ki güneşe doğsun özün
Kanatlı atlıkarınca düşünce aklımın kuytularına
Sal yelkenlerini dünya
Sal ki biraz rengine çocukça mutluluklar bulaşsın
Tependen bakmaya alışırsa zebaniler
Sen zebani ol
Ol ki onlar çekinsin susan dillerinden
Mahşerde alınacak diye sakladıkça dünyanın nimetlerini
Biriktir defterde
Kaçıncı defter diye sayma
Sayma ki değeri olsun bilmediklerinin
Sular kızıp delirince de korkup çekilince de su dur
Yaşamın büyülü küresinde
Ve su yıkar
Yıkadıkça nefis denen ben kire bular
Yol yordam bilmeden çıkınca sefere
Bırak kalbinden esen rüzgâra kendini
Bırak ki içine sinsin ahenkle yürüsün ayakların
Ve özgürlük denen şey
Bütünün eksik noktalarını tamamladığında
Özgürdür…
5.0
100% (4)
Cevap Yaz