Bir telefon verdin kar etmez radar
Sesini duyamam bakarım usta
Garantisi kapı dışına kadar
İkide bir açıp takarım usta

Çalışmıyor kazık gibi tuşları
Oksitlenir bazen kutup başları
Böyle olur Divane’nin işleri
Günde beş on kere sökerim usta

Açtım medya denen kısım mıdır ne
Bir türlü kapanmaz hasım mıdır ne
Başımın belası resim midir ne
Bir görsen ne zorla çıkarım usta

Hanımın mesajı üç günde geldi
Telefonun suçu üstüme kaldı
Fırlattığı kepçe kafamı deldi
Sessizce gözyaşı dökerim usta

Durmadan silinir arama kaydı
Eş, dost uzaklaştı, dostluktan caydı
Sağır Sultan bile namını duydu
Kızgınım dişimi sıkarım usta

Bana düşman mısın sana neyledim
Oyun bölümüyle gönül eyledim
Sen laf anlamadın kaç kez söyledim
Derdimi şiire dökerim usta

Tırnağı kırılmış düzen tutmuyor
Birisi arasa sesli ötmüyor
Sesi az desem de hanım yutmuyor
Çaresiz boynumu bükerim usta

Ararken karşıya sesim gitmezse
Kulağa dayamak para etmezse
İki hoparlör ver o da yetmezse
Kafama bir anten dikerim usta

İki anfi bir de kolon bağladım
Temizledim her yanını yağladım
Lehim yaptım kabloları dağladım
Çalışmadı ben mi sakarım usta

Olmazsa alayım bir sırt telsizi
Bir daha rahatsız etmeyim sizi
Kaç kere söyledim kızarmaz yüzü
Bir de şiirinden çekerim usta

Tembel adam gibi çalışmaz yatar
Sesi karıştırır başka ses katar
Kapalıyken bile kontörü yutar
Para ödemekten bıkarım usta

Karaçay der bu dert canıma yetti,
Uzun zaman sonra nihayet öttü
Açtım bir sapıkmış, küfretti gitti
Ben bu telefonu yakarım usta


İbrahim Karaçay