4
Yorum
1
Beğeni
5,0
Puan
1465
Okunma
Yavaş yavaş dönerken etrafında Dünya Güneş’in
Aydnlıktan karanlığa
Ve karanlıktan aydınlığa bir anlığına
Geçişip dururken bu sevda..
Hep sabit,hep kararlı,hep parlak ve yakıcı
Güneş gibi...
Dünyasını aydınlatan ama kendisini yakan SEN.
Her şeyi olan karanlığını
İntihara yatmış bir pervane gibi sende aydınlatan BEN.
Yüklemsiz bir cümlenin, ikiye dair olan ama hep tek kalan öznesi:
BİZ.
Biliyorum...
Artık olmayacak bir duanın "amin"leriyiz.
5.0
100% (2)
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Cevap Yaz