Geldiğimiz yer meçhul,ana rahmine nerden.
Babamızın yediği meyve ve yemeklerden
Nutfe olup sinmişiz onun iliklerine
Geliriz yer yüzüne mucize bir seferden.

Bilmek diye birşey yok öğrenmek var alemde
Bir Allahı bilmek var Mahiyetsiz bir halde.
Geri ne varsa Ondan.O nun bildirdikleri.
Birde kendini bilmek tavsiye ettikleri.

Yedikce acıkırız bir hikmetle Bilgiye
Zihnimiz İlim kadar birde açık sevgiye
Üç ayrı varlığız biz sanırım bu alemde
Ceset ruh ve duyguyuz Sosyallikse hediye.

Öğrenmeyi Farz kılmış Bilmeyi değil hüda
Yoksa doğarken insan olmaz bilmekten cüda
Çin’e dahi gidiniz buyurmazdı peygamper
Anlamazsan mazursun ama sen bir oku’da.

Bildim demek zor sanat bilgi zaman gibidir
Takvimler değiştikce bilinenler değişir.
Evet değişir eşya zaman her şekli verir
Bir insandır değişmez.öğrendikçe gelişir.

Dağlar göz göz delinir olur garip tuneller
At yavaşlar zamanla motor’a beygir derler
Şu kara taş cam olur.Fildişi olur elmas
Kaç yıl geçerse geçsin beşere adem derler.

İlimden ise esas amil insan olmaktır
Öğrendikce kendinde yeni kusur bulmaktır
Ve ne gereksiz şeymiş öğrendim’ki nasihat
Akıllı almaz zaten diğeri’de ahmaktır.

İlimde gereksizdir Mevlana hoş zikreder
Bir ayetinde Mevla merkep diye zikreder
Madem ilim taşırsın bizahmet hakkını ver
Kıymetli kitap taşır ama bilmez merkepler.

Ancak ilmi kadardır sorgusuda insanın
İnsana verilmiştir her İlmi Masivanın
İnce bir hat çekilmiş aşağıya yukardan
İlim gibi değildir aslı zengin olmanın

Dilediğince Çalış mevlanın emri böyle
Zengin doğuluyorda alim doğan kim söyle
Çalışmakla zenginlik olmuyor işte ondan
İlim için yorulur birazcık aklı olan.

Demiştik ya ruh ceset birde vardır duygular
İlmi tamamlayamaz bulunacak bulgular
İşin en doğrusuna bir Allah verir karar.
Her insanın hayatı;bilgi ve hissi kadar.
adnanyeğin