Ve hayaller güvensizlikle yıkılır
İnandırmak zorunda değilim sana kendimi
Yine de kalp durur, sevdiğine kırılır
Yıkılır bu dünya, tüm hatıralar yok olur
Geride birtek gözyaşlarımla yazdığım
Anlamsız şiirlerim kalır...

Biliyormusun;
Bana gökyüzü güveniyor
Her gece onu, hayran hayran seyrettiğimi biliyor
Yeryüzü bensiz yapamaz
Her gün yolda yürürken, adımlarımı sayıyor
Ağaçlar beni çok sever ve kuşlar ve çiçekler
Her gün onlara binlerce kere gülümsediğimi bilirler
Ve bana çok güvenirler,
Onları incitmeyeceğime emindirler
Yıldızlar beni çok severler
Onlara her gece,
Yeni bir isim yakıştırdığımı bilirler
Her gün yüzlerce kere,
Gözgöze gelirim ben onlarla
Tüm duygularımı paylaşırım
Sonsuz güven ve aşkla.

Ve insanlar;
Ve insanların bazıları bana güvenmezler
Sadece güveniyor gibi görünürler
Aslında bu onların kendi bileceği bir şey
Hiçbiri umurumda bile değiller
Bir insana zorla sevdiremezsin kendini
"Bana güven" diyemezsin
Eğer kalbindeki yangını hissetmiyorsa
Ve aslında güvenmeden seviyorsa
Ona bir tek söz söyleyebilirsin
"SEN BİLİRSİN" !

Ve güven gözlerde başlar
Sevgi gibidir
Kalbe yerleşir
Sözlerde kilitlenir
Duygularla perçinleşir
Aşkla birleşir
Ve karşılıklı hissedilir
Biz birbirimize asla güvenemeyiz
Çünkü;
Hiçbir zaman gözgöze gelemeyeceğiz.

Yağmurlar ben ağlamadan yağmazlar
Bu dünyada beni sadece yağmurlar anlar
Bilirler; Benim sana olan sevgim,
Gökkubbeyi titretir,
Arşı ihtizaza getirir,
Tüm yıldızları,
Sadece senin için avuçlarımda toplayabilirim
Çünkü ben seni sonsuz severim
Ve sana yağmurlar kadar güvenirim
Yağmurlar gibiyim
Yani yağmurun toprağa güvendiği gibi
Ben de sana güvenirim.
Çiçeklerin rüzgarlara,
Gün ışığının güneşe güvendiği gibi
Gecenin ortasında parlayan ay ışığına
Ve aslında, kendime güvendiğim gibi
Sana sonsuz güvenirim.

Ve hala senin içindeki Ben’de
Güven duygusu yoksa
Boşver, uğraşma boşuna
Çünkü gözlerime bakamayacaksın asla
İçimdeki güveni aktaramayacağım sana
Şimdi sana bir tek şey söyleyebilirim.
"SEN BİLİRSİN" ...