Karanlık...
Sokak lambaları
Suni aydınlatılmıs evler

Karanlık...
Sigaramın ucunda aydınlık
Arabaların kedi gözü

Karanlık..
Bir yükseltide paratoner
Mavi ,beyaz ve gri
Mey kadehine karışmış
Dumanın boğucu sisi
Çığlıkları susturan sessizlik
Asfalttaki yetişme telaşı
Biraz serin biraz boğuk..

Gece saatin onbiri
Kimi köşeyi dönüp duruyor
Kimi bir vites atımı ileri
Balkonların soğuk yüzü boşluk
Sohbetsiz akşamların uyku vakti
Ya kurgulanmış hayatların arkasında
Ya yaşananların ötesinde
Yalnız,kimsesiz,kalabalık
Herşey kendine saklı
Gizlerde bir yıldız geçidi
Mavi beyaz ve gri...

Ötelerde denizin şavkında ay
Gece saatin onbiri
Dağ eteğinde mahpusluk
Prangalar karanlıkta kitli
Mavi , beyaz ve gri

Bir çığ gibi büyüyor hiçlik
Herşey olmaktan yorgun biri
Saksıda yetişmiş bir biberin
Acısında boğuluyor belkide şimdi


Gökteki mavi deniz olmalı
Kıyısında yıldızlar çakıl taşı
Nasıl bir cesarettırki
Bu sonsuzlukta insan kulaç atmalı
Karanlık..
Su sıcak ,tüm günün yorgun dinginliği
Yeşilden hazzını almış bir orman esintisi
Islak kumlarda yorgun ayaklar
Dünden kaçmış bugünde esir
Deniz mavi,dalga gri , yıldız beyaz..

Şavkındayım arda kalanlarımın
Yansımalarım az ,bir çığ var içimde
Gökyüzü mavi deniz
Karşımda dimdik bir dağ
Esaretim gecenin onbirinde
Daha çok var sabaha

Yaş otuzbeş elimde avucumda
Gidenden ümidi kestik te
Gelene eyvallahımız mı yok ne
Korku esaretin , cesaret bedelin elinde

Karanlık..
Kördüğüm içimde lime lime
Ne sabaha hevesim var ne bu geceye
Gecenın saat onbirinde
Hersey sadece buruk bir kadeh meyde....