Ne derin bir konu.. Hayat, yaşamak, yaşanmışlıklar konusunda ne dense eksiği olur fazlası olmaz aslında:)) Hayat... Ey hayat onlarca insan kırdığımız ve onlarca kez kırıldığımız bir serüvensin sen.. Ve nefes alıp verdikçe de sürensin.. Uzun gibi görünen ama aslında çok da kısa bir süreçsin.. Bazen bir damla su, bir çiçek, bazen çekilen acılar, yanına serpiştirilmiş bir parça mutluluk, kimi zaman harlarda kalma, kimi umut etme, umuda sarılma, bazen de geçen yılların, zamanın raflarındaki anılara dokunma, tozunu üflemek, üflerken hatıralara sığınmak, biraz tebessüm biraz hüzün ve kendinle hesaplaşma.. Ve sen hayat, hepsine herşeye rağmen; tüm bunların, hepsinin, herşeyin değerini bilmek değil misin? Yorulursun, yorarsın bazen, bırakmak istersin tüm sevilenleri, seni sevenleri, acı çektirenleri... Lakin hani derler ya hep; "gün doğmadan neler doğar" diye, işte o doğacakları sabırla beklemesini öğrenmektir belki de hayat denilen..
Keyifle okudum dizelerinizi..
Saygı ve sevgilerimle...