Sakin bir beldede dillere destan
Deli bilinen bir veli yaşarmış.
Dertli günde bile anlamaz yastan
Ahali haline güler şaşarmış.


Köyde biri ölür tabut giderken
Bağırır peşinden yuh diye erken
Milletten zılgıt yer hep bunu derken
Ve onlara göre haddi aşarmış.


Adını çıkarmış bu, yuh baba’ya
İhtiyaç kalmamış hem çok çabaya
Aklını almış da koymuş torbaya
Mülâyemet ile bunu başarmış.


Günler geçmiş o da tabuta binmiş
Azrail önünde kefene sinmiş
Köylünün öfkesi birazcık dinmiş
Sevinçten gözleri dolmuş yaşarmış.


Demişler peşinden, artık yuh sana
Sende gidiyorsun asıl vatana
Bundan sonra söz yok havlu atana
Okşayanı bir gün, hak da okşarmış.


Tabuttan başını çıkarmış göğe
Siz gibi gidersen yuh bana değe
Hatta şu aciz kul razı köteğe
Herkes kazancına zaten koşarmış.


Güzel bir ders vermiş hem giderayak
Köylü mahcup olmuş yemişler dayak
Bizde bu öğüdü, heybeye koyak
Feyzi bol, çevreye böyle taşarmış…


Salih Yıldız…09.04.2010






.