Çok uzak yollardan sana gelişim,
Ne sonu var bu yolun,nede başı,
Karanlık tüneller var önümde,
Gözlerim karanlığa kapalı.
El yordamıyla yürüyorum,
Taşlar batıyor ayaklarıma,
Dikenler acıtıyor canımı.
Seni bulmak var ya yolun sonunda;
Kulağına şarkılar fısıldamak,
Gözlerine bakabilmek hayali var ya,
Unutturuyor bana her acıyı ve her engeli.

Çok uzuk yollardan gelişim sana,
Dilimde hüzzam şarkılar,
Avucumda bir tutam şiir,
Ve kağıda dökemediğim bir kalbur itirafla,
Ne seni sığdırabilirim sayfalarıma,
Nede sen tercüman olabilirsin duygularıma...

İşte sen!
Ufukta görünen bir gemi gibi,
Ağır ağır yaklaşıyorsun bana,
En onulmaz yaralarıma merhem oluyor,
Keman nağmelerine karışmış buğulu sesin,

Sen bereketli topraklarda kök salmış ulu çınar,
Bense kurak çöllerde zayıf bir serap,
Sen en güzel şiirlerin en usta şairi,
Bense seni bile anlatamıyorum mısralarımda,
Senin sayfa sayfa aşkların varken,
Benim seni anlatışım tek bir sayfa.

Bin yıllık aşığınım sadece,
Ve bin yıllık hasretle geldim,
Ve binlerce yıl daha sürecek,
SANA YOLCULUĞUM.