Sonsuzluğa...
Ruha ve güzelliğe...
Güzeller güzeline (c.c)...
Çok çok güzeldi, yüreğinin güzelliği yansımış demek ki.

Sonsuzluğa Güzelleme


Sanırdım ki öncelikle ufuk çizgimizden başlar,
Sonrasında bilinmeyen menzillerde konaklar,
Az gider belki o da, uz gider, tepeleri düz gider,
Böylelikle kendi mecrasında yoluna devam eder…

Aklımız ermiyor, nerede başlar ucu, nerede biter,
Sınırı sınırımızdır belki de, yol bildiğimizce gider,
Eremediğimiz boyutlarda bilinmezin izleri vardır,
Düşünmek istesek de aklımız bize uymayacaktır…

Dediler ki; ‘Sorgulama bilmediğin konuları sen de!’,
Uyacağım onlara, söz dinleyeceğim ben de elbette,
Gönlüm söz dinlese de aklım uymuyor bazen bana,
Anlaşamıyoruz, ayrı kalıyoruz sonra tek vücutta…

Yolumuz açık olsun, gidelim, arada duraklar olsa da,
Korunup gözetiliriz, dayanabiliriz zorluklarına da,
Önce kendimizi bilelim, sonrası açılır önümüzde,
Biz içimizde yol alalım, ufkumuz kazınır belleğimize

güzel şiirinizi kutlarım saygılarımla