Toprağa cemre düşer, kor kor başlar uyanış
Sürgün sürgünü izler, coşar bahar gelince.
Baharın görkemiyle kalpleri sarar yanış
Bir başka olur hayat, coşar bahar gelince.

Seherin meltemiyle uyanır gonca güller
İlk aşkım ilk baharım, bülbül kesilir diller
Serpilir filiz budak, dalları basar allar
Ağaçlardaki servet, coşar bahar gelince.

Saçaklarda serçeler, kur yapar öter tek tek
Sevgi nağmeleriyle kumrular aşka örnek
Güvercin kanadında gülümserken gelecek
Pembe giyer saadet, coşar bahar gelince.

Yeşilin tonlarında oynar meler kuzular
Çobanın kavalında nağme nağme dizeler
Dağ bayır koklayarak, tavşan tutar tazılar
Şahlanır çimende at, coşar bahar gelince.

Havalar ısınınca ekinler boy boy atar
Uyanır börtü böcek, izi toprağa katar
Üveyik fassa keklik, ötüşür yuva yapar
Yavrularda pür dikkat, coşar bahar gelince.

Kırda gelincik lale, sümbülle kokar dağlar
Erik badem şeftali, her yer duvaklı bahar
Özenle bakım görmüş, umut yüklüdür bağlar
Doğa sanki bir cennet, coşar bahar gelince.

Bin heves uçurtmalar, coşku demler havalar
Rengârenk kelebekler birbirini kovalar
Ebem kuşağı gibi; göçmen kuşlar, ovalar
Köpürür sular kat kat, coşar bahar gelince.

İlkbahar neşesidir özü özde yaşatır
Bir sevgi büyüsüyle ruha aşkı döşetir
Öyle bir mutluluk ki, canı canla kuşatır
Gönüllerde saltanat, coşar bahar gelince.

Bahar güzel aşk güzel, sevgiyle akar zaman
Hep iyiye güzele, sevdayla yaşar insan
Duygular otağında her mevsimde har Gülşen
Aşka gelir tabiat, coşar bahar gelince.

Gülşen Şenderin