bir limandan kalkmış son gemi gibi,
sonsuz bir uzaklaşmayla, gidiyorum senden.
dağlar ardımdan yanık türkeler çığırıyor,
martılar, göz yaşı döküp sevgimize ve aşkımıza ağlıyor.
eğer birgün yaşamak için hiç bir anlam kalmaışsa bu yürekte,
eğer sende varmışsan bir başkasına, seni görünce açan çiçekler solmuşsa,
işte ogün anlıyormusun, O gün sensizliğe ilk adımım olacaktır...
yağmur yağıyorsa bugün benim ardımdan,
senin için döktüğüm göz yaşımdır.
eğer gökler yarılıp haykırıyorsa, sana olan aşkımdır.
sevgim bir çöl bataklığında batıyorsa,
bilki bilki O sensiz kalışımdır...!!!!
son bahar, dallarını büküp, döküyorsa yapraklarını,
güneş her zamnki gibi gülek bir yüzle doğmuyorsa sabaha,
her gece ötüşen gece kuşları ötmüyorsa, bilki bana ağlıyor ve sessiz kalıyorlar.
yollar bitmiyor sensiz, dönemeçler çoğalıyor sanki,
taşlar yükseliyor, aşılmaz bir hal alıyorlar gözümde.
sana geliyorum bekle beni, uzatıyorum sana ellerimi,
kaf dağının eteklerınden, hüzün ocağının tam göz nurundan, tam kalbimden.
her gece kabuslarla uyanıyorum, karanlık duvarlar üzerime geliyor,
yıldızlar parlıyor, gök yüzü bügün yarim için ağlıyor,
sormıcakmısın, neden,neden diye.?
bu göz yaşlarına değermiyim diye,
sen açmamış taze bir goncasın gönlümde,
seni her görüşümde bahar geliyor gönlüme,
saçların sonbaharda dalgalanıyormuş gibi,
gülüşün yazı anımsatması gibi, hep gibi gibi....
sen baştan beri doğal bir hayatsın benim için,
son bahar geçti, kış bitti,
ilk baharda bekliyorum seni her zamanki gibi....

samet KARAOĞLU