Ağlamayı kaybettiğimiz gün
Dağlar yankı vermedi
Nehir önce içimizde kuruduysa
Baharı beklemeliyiz
İçimizdeki çağlayanlardan geçtik
Ayağımız ıslanmadı
Fenerlerimizi gündüz kullandık
Gece oralı olmadı
Ve en kızıl şafağında sabahın
Ürperten heyecan güneşi doğuyordu
Anlaşılan hep sonrayı düşündük
Sonrayı
Bekledik
Sonbaharı
İlkbaharda
Umutları


Kuş cıvıltılarının bittiği mevsim
Yaprak renginin çocuklaştığı sarı
Kısalan sesin ufuk kadar
Hıçkırıklarla sesin bensin
Açacak erguvanlar


Bir daha açabilir
Çiçek bir daha
İlkbaharda çiçek bir daha açacak
Düşündükçe aklıma
Derbeder bu yollarda gezdiren senmişsin
Aşk oduna yandırım tarumar eden senmişsin
Adı aşk değil telef olmuşluğumun
Belki bulacağıdır vadilerden zirvelere
Bu renkli reyonlardan hayatın tazeliğine
Bayatlamışmıdır zahir dillerin
Ateşten bir azab olacaksın sarışınlığınla
Zannedersin kor yada cehenneme açılan kapı
Yalan yalan derler değil
Gerçek rüyalardan daha gerçek
Sarhoşlar sarhoş değil aşıklar aşık
Buluşmak için veda
Veda
Vedaa
Vedaaa