yorumuma verdiğiniz cevabı okumadan önce mesajlarıma göz attım ve orada verdiğim cevap o yüzden bilinmezlik içeriyor. gönderdiğiniz metin güzel mana dolu.dediğiniz gibi sıradanlığı, çaresizliği, kendini kaybetmişliği anlatabilirsiniz. daha da fazlasını anlata bilirsiniz. ama şiir yazmakta ki maksat bu işi edebi olarak aktarmaktır. aynı şekilde düz yazı içinde bu geçerlidir. eğer kendini şair, yazdığını şiir ilan eden. kendini yazar, yazdığını makale, deneme, hikaye, roman vb. ilan eden biri; dilini, üslubunu avamdan ayırt edemezse sıradanlığa ve sıradan olmaya mahkum kalır. bir şair veya yazarın eser ürete bilmesi için çok okumuş olması gerekir. bu da onu münevver ve entelektüel kılar. ancak bu had'de ulaşan insan kendisine yazar ve şair demeli. eğer yazdığında şiirsellik olmadığını söylüyorsan o eserini şiir diye yayınlamamlısın...

en uç hizler, en ulvi duygular edebi söylemlerle asırlar aşar. hem metni hemde onu yazanı ölümsüz kılar... derim ben.

selamlar...

öncelikle edebi yönden eleştirildiğim için teşekkür ederim. mutlaka tavsiyelerinizi dikkate alacağım. bu arada kesinlikle bu şiiri modern tarzda yazmak için yazdım. hatta dahası var, istedim ki şiirsellik hiç olmasın. süslenmesin, hayatın sıradanlığı içinde kendini kaybetmiş, hatta bahara rağmen bir tek cıvıldaşmaya bile tepki veremeyen, geceleri uykusuz gündüzleri uyurgezer ve sahipsiz gezinen, yaptığı herşeyden en ufak bir zevk alamayan, ama tüm çevresinin 1000 w luk ampul kıvamında kahkahalarına alıştığı bu acizane insan, nasıl olurda baharın gelişiyle bile içinden çıkamadığı bu depresyonu, şiirsellikle anlatabilirdi ki? ben kelimelerden ziyade hayata ANLAM la bakıyorum. nedeni bu olmasın. belki bu şiirimde, kendimden bahsetmemiş olsaydım, kremalara gerek duyardım ama bir biçarelik, nasıl olur da süslenerek anlatılır. ne kadar samimiyet taşır? kendini kaybetmiş bir insanın içsel sorgusu demeliyim belki bu şiirime. siz beğenmesenizde, ben okadar sevdim ki.
Ayrıca, sizin, benim diğer yazılarıma ve şiirlerimede bakmanızı rica edeceğim. hatta size son yazdığım bir yazımı göndereceğim. belki beni o zaman daha iyi anlarsınız. yani gerçekten neye ihtiyacım olduğunu :))) bazen okadar çoğalır ki insan, ne kurgulara ne kelimelere ihtiyac duyar, basitlikler içinden bin manalı bir cümle vurur sonunda. aynı '' bahar buradaysa, ben neredeyim'' gibi... :)))) ama size son yazımı göndermeliyim. çünkü olmamışlığım içimde hortladı ve kendini ispat et diye yırtınıyor. sırf size kendi kelime bilgimi ispat etmek içi, hamlığım nedeniyle bunu yapacağım. :))
edebi eleştirileri aldığım tek kişi olduğunuz için bizzatından tanışmış kabul ediyorum.. sağlıkla kalın..