Arkasına dipnot düşülmüş fotograf;
Rengi sarı, çekeni belirsiz, çekileni tanımsız.
Duvarda denizli manzarasıyla bir minyatür,
Esrik bakışların hapsi her sathında.
Dergiden okuduğum şiir, şairini anımsamadığım
Zihnimde uçuşan mısraları ıslak.
Niyedir, salondaki çiçeğin yeni yapraklarını döküşü?
Taze, parlak, rugan duruşunda cansız.
Giyilmiş giysilerin insan doluluğunda kalışı.
Hayatın beni arayışı, sonra buluşu.
Ve yaşamdan saklı ben -benimi- dalgın, yorgun.
Bulacağım her vitrinde bir beden büyüğünü yüreğin
Doldukça boşalmasa da doldukça dolan taşmadan.
Deprem sallantılı şehirlerin artçı kaderleri; toz, duman.
Bir kasaba mıdır bende hayat bulan?
Nefes alan beldeler mi, ismi hatırda kalmayan?
Anne sevgini sattım senin, bana dair olan.
Ama elde var, korkma
Benim ki,
hani sen de kalan.



hasret çayır-ocak 04/nevşehir