Niye duyarlısın, sana mı kaldı,
Her şeyin hesabı görüldü zaten.
Ekmekse küçüldü, "nimet" azaldı,
Ülkenin çevresi, sarıldı zaten.

Herkes "kader" diyor, sen karşı çıkma,
Geçmişle övünme, geriye bakma,
Umursuzca yaşa, kafanı takma,
Defterin yırtılıp, dürüldü zaten.

Gelene "ağam" de, gidene "paşam",
Ümüt etme, biter diye karmaşam,
Kaderinde var ki, böyle bir yaşam,
Çakallar divanı, kuruldu zaten.

Kalan yaşamının, sür sefasını,
İnkâr et tarihi, yırt sayfasını,
Muhalif olanın, kır kafasını,
Alttakiler yere, serildi zaten.

Çekildi insanlar, kaypak zemine,
Gülündü kiminin, hep mahremine,
Gelindi yaşamın, en son demine,
Her şeyin kanına, girildi zaten.

Küskünlük, kırgınlık, geçmişte kaldı,
Karşı çıkanların, ömrü azaldı,
Yaş kemâle erdi, menzil kısaldı,
Hakkımızda ferman, verildi zaten.

Güçlüye ne yapar, mazlumsan ah’ın,
Darda kalmış isen, olmaz sabahın,
Sevabından çoksa, eğer günâhın,
Tutunacak dalın, kırıldı zaten.

Dik durursan eğer, sevmezler seni,
Sanma ki bu tavır, henüz çok yeni,
Olmalısın artık, "konu mankeni",
Çevrene duvarlar, örüldü zaten.

Artık bundan gayrı, kısılır sesin,
Öyle "maraton" ki, yetmez nefesin,
Ardında tayfası, çoktur "teresin",
İhanet mumyası, dirildi zaten.


28 Şubat 2010