![]() Ne söylesem bilmeyeceksin!Hicran yine kalbime sessizce akan Gönlümü iklimlerin hasretiyle sabırda buluşturan can Dilim lal oldu muvazenem fevkalade yordu söyler misin bana ne oldu Nasıl bir iksirdir yarabbi kalbimi sürurun sessizliğinde letafetiyle esinle buluşturdu Yüreğim yangınlar yaşar sükûtla Damarlarımda akan kan hesaplaşıyor ruhumun nidasıyla Kalbim mahzun hissiyatım mahkûm melalim neden bu kadar bıçkımdır Avare gezen bu gönlüme durma söyle niçin dargın dalgalar sinemde şimdi akın akın Nereye baksam boynum büküktür Kalbimde manalaşan hakikat ne meşakkatli bir yüktür Ne akıl kar ediyor ne irade keyfiyete erişiyor halin solgunluğu evet diyor Kim melalin sancında ikamet ediyor aşk feyziyle ruhuma refakat edip asudeleşiyor Ey kari hissiyatını gizleme söyle Artık ne kadar ibret alınması mevcut ise şu fakirliğimde Feda oldum yârin edebi hassasiyetine naifliğinde ki nezakete fevkalade Ne yazsam dilin döndüğü kadar anlatsam kalbi ağıtlarımı şevkle akıtsam yetmez Yaşamak nefes almak değildir Niteliğe ulaşmak aklın bilginin mukayesesinde gayrettir Şevk niye zarurettir merak gerekçeleriyle sevktir insan ihsanıyla fevktir Aşk kul için elzem olan hasrettir sürur onunla keyfiyettir manalaşmak ise demdir Halimi hasat eğlediğim kelimeler Elbette ki maziden derlemelerle kariler için mukayesedir Kim ne kadarını bilir terk edilenler ati için yeis içinde beklemektedir bilinir Divan hesabın son kalesidir kul olmak nasip işidir ihlâsı kuşanmak kalbin sesidir Vicdanım atin için hicrana eşiktir İradem zafiyetlerimle bedelleşen fevktir aklım idraktir Kim ne vakit bahtına ram olacak bir ülfettir fazilet muhayyilem için şevktir Dalgınlaşan o gözler sessizliğin nidasında çınlayan özler aşk için hasreti demlerler Aşk edebin zarifliğin ahengidir Ruh bunun müptelası için bahşedilen süruru güzelliktir Kim ne kadar bu hakikatin mealine erişir ve bir o kadarda anlamak için seziştir İşte bu manada yaşamak niteliktir mücadele bu uğurda gaza edilir ölüm bizimledir Mustafa CİLASUN |
Elbette ki maziden derlemelerle kariler için mukayesedir
Kim ne kadarını bilir terk edilenler ati için yeis içinde beklemektedir bilinir
Divan hesabın son kalesidir kul olmak nasip işidir ihlâsı kuşanmak kalbin sesidir
***
Çok güzeldi,tebrik ediyorum..