Sözlerim doldu yine küçüğüm
Gözlerimden aktı lav misali
Yaktığın ateş, yüreğimi hektar hektar sardı
Okyanus dalgalarını buharlaştırır bu ateş!

Bana kucak açan yalnızlık serüvenine kapıldım
Korkularıma saplandım keskin bıçak gibi
Kaybettim sende ruhumu
Tutunamadım dolambaçlı duyguların arasında

Mumyaladım geçmişimizi yarınlara
Ayrılığın soğuk kollarında boğulmasın diye
Sabrımı balyoz gibi vuruyorum kalbime
Bağışla beni kalbim, öldüreceğim seni…

Sabırsız ecelim ellerine çok yakıştı
Sen, umutlarımın tefecisi! Evet sen!
Korkusuz aşk katili, sen…
Haydi, çek iskemleyi, bitir bu salgını!

Ansızın değil, yağmurlarla biriktin içimde
Işıklı gecelere sattın her bir damlasını
Yoksunluk satırının başındayım
Sensizliği içtim kana kana…

Sahipsiz benliğimin sefiri oldun,
Korkularımın sebebi, nefesimin karşılığı
Eriyen ömrümün panzehiri oldun sen…
Sen, sen için oldun, ben sen için…

Katre katre sarıldım sakıncana!
Dudaklarının yerine,
Gözyaşlarım öpüyor artık yanaklarımı…
Bugün seni düşündüm dünden daha derin, daha hüzünlü…

Cüruf gibi işlemişim sevdanı yüreğime
İçimde bir Yusuf ağlarmış, aşk kuyusuna atılmış
Ne Züleyha’sını bekler ne de Yakup’unu
Seni bekler, Elif’ini bekler…