tütün zehiri, avuçlarımda ki yılların izi
ikibin değil milyonlarca duygu zehri
kabullen hadi/ biri senin
göreceksin ellerine alınca ellerimi

suç denizine at boğ gözlerimi
vicdanını pazarda yıka
sat satabilirsen sözlerini
geriye kalan umutlarınla

rahatla, dostlar alışverişte görsün seni
tanı bir seni/bir beni
oyuncaklarımı bulabilirsen hani
bir de yıldız koparabilirsen gök yüzünden

çocukluğumu diyorum, çocukluğumu
bedeli gençliğim olsun
ver bana saf yanımı
mahsum duygularımı

savunmasızlığımdı belki güzel olan
düşünmeden fırlattığım topaçımdan çıkan ses
beni hayata bağlayan
korkularım da sığındığım ağaç gövdesi

ne cehennemin ateşi yakar saf yanımı
ne ciddiye alınır öfkeli bakışım
sevilir toprak lekesi olan yüzüm
ve hiç bitmeyecek sanırım ömrüm

çocukluğum, çocukluğum
sabah doğan güneştir
akşama/ nasılsa çok var derim
yaz mevsimi uzun günler
alın benden gençlimi, alın benden gençliğimi
özde kalsın çocukluğum...


21 şubat 2010/nilkurt